Eerste boringen gestart bij mogelijke locatie van de Ark van Noach in Turkije

GOD NEWS | TURKIJE — 29 september 2026

Het onderzoek naar een van de meest besproken mogelijke locaties van de Ark van Noach is een nieuwe fase ingegaan.

Bij de Durupınar-formatie in Oost-Turkije, een opvallende scheepsvormige structuur die volgens gepubliceerde metingen ongeveer 144 tot 164 meter lang is, zijn gerichte kernboringen gemeld. Daarmee worden materialen uit diepere lagen van de formatie naar boven gehaald voor nader onderzoek.

Noah’s Ark Scans maakte op 23 september bekend dat zijn boorcampagne was begonnen. Een afzonderlijk team rond archeoloog Cenker Atila meldde eerder dit seizoen eveneens veldwerk en monstername. Publieke berichten maken niet volledig duidelijk hoe beide operaties zich tot elkaar verhouden. GOD News schrijft ze daarom niet als één en hetzelfde project toe.

Na eerder grondradaronderzoek, ERT-metingen, kartering en bodemonderzoek verschuift het onderzoek van geofysische beelden naar tastbaar materiaal uit de ondergrond.

De Bijbel spreekt over de bergen van Ararat

Genesis beschrijft hoe de ark na de vloed tot rust kwam:

“En de ark rustte in de zevende maand, op de zeventiende dag van de maand, op de bergen van Ararat.” — Genesis 8:4

Opvallend is dat de Schrift spreekt over “de bergen van Ararat” en niet specifiek over de huidige bergtop die tegenwoordig Mount Ararat wordt genoemd.

De Durupınar-formatie ligt in deze bredere historische regio en trekt al tientallen jaren aandacht vanwege haar vorm, afmetingen en ondergrondse afwijkingen die onderzoekers menen te zien.

Dat maakt de locatie interessant voor verder onderzoek. Het betekent echter niet dat Durupınar als de Ark van Noach is geïdentificeerd.

Van scans naar fysieke monsters

Eerdere onderzoeksfasen maakten onder meer gebruik van Ground-Penetrating Radar (GPR) en Electrical Resistivity Tomography (ERT). Daarmee kunnen verschillen onder het aardoppervlak zichtbaar worden gemaakt zonder direct te graven.

Volgens het betrokken onderzoeksteam zijn daarbij patronen en mogelijke afwijkingen waargenomen. Radarbeelden alleen kunnen echter niet vaststellen waaruit zulke structuren bestaan.

De kernboringen zijn daarom een belangrijke volgende stap. Boorkernen kunnen onder meer worden onderzocht op minerale en geologische samenstelling, sedimentlagen, organisch materiaal, microscopische structuren, ouderdom en herkomst.

Daarmee kan worden onderzocht of afwijkingen onder Durupınar door natuurlijke geologische processen zijn te verklaren of dat nader archeologisch onderzoek gerechtvaardigd is.

Ongeïdentificeerde harde laag

Volgens een persbericht van het project brak een boorbeitel op circa vier tot vijf meter diepte na contact met een harde laag. Betrokken onderzoekers noemden sterk gemineraliseerd materiaal of versteend hout als mogelijke verklaringen.

Andrew Jones van Noah’s Ark Scans benadrukte daarbij dat nog geen materiaal als oud hout is geïdentificeerd en de ouderdom niet is vastgesteld. Laboratoriumresultaten zijn nog niet gepubliceerd.

Een harde laag onder de grond is op zichzelf geen bewijs van een oud schip — en dus ook geen bewijs dat de Ark van Noach is gevonden.

Geologische tegenspraak

Meerdere geologen, onder wie Lorence Collins en Eşref Atabey, hebben Durupınar eerder beschreven als een natuurlijke geologische formatie. Ook creationistisch geoloog Andrew Snelling verwierp de identificatie als de Ark. Hun verklaringen blijven een wezenlijk alternatief dat nieuw monsteronderzoek zal moeten toetsen.

Wat gebeurt er nu?

De komende periode draait vooral om laboratoriumanalyse van de opgeboorde monsters. Onderzoekers willen vaststellen waaruit het materiaal bestaat, hoe oud het is en hoe de lagen zich verhouden tot de omringende geologie.

Die resultaten kunnen vervolgens worden vergeleken met eerdere radar-, ERT- en bodemgegevens.

Tot die tijd blijft één journalistieke formulering essentieel: de Ark van Noach is niet bewezen gevonden. Onderzoek naar een locatie die volgens sommigen met het Bijbelse verslag verband kan houden, is een nieuwe fase ingegaan.

De boringen zijn begonnen. De monsters komen naar boven. Nu moet het bewijs worden onderzocht.