Geschiedschrijving is een vreemd verschijnsel

Geschiedschrijving is een vreemd verschijnsel. Vaak wordt ze geheel of gedeeltelijk verdraaid om een legitimatie te geven aan latere gebeurtenissen. Om een fundament onder een wereldzienswijze of religie te leggen, wordt het vaak geheel verdraaid. Betrokken partijen in het Midden-Oosten zijn hier inmiddels wereldkampioen in. Zo ook met de ontstaansgeschiedenis van de staat Israël en de pogingen van de Arabieren in dit gebied om de immigratie van de Joden voor en na de Tweede Wereldoorlog tegen te houden. Er woonden al ongeveer 85.000 Joden in wat toen het mandaatgebied Palestina heette ( op gekochte grond..) en ze hadden enorm bijgedragen aan het neerleggen van de infrastructuur aldaar, met name nadat de Britten het in 1920 als mandaatgebied kregen na de overwinning op de koloniale Ottomanen. De Joden woonden immers in hun historische geboorteland en werkten hard aan het in de toekomst kunnen stichten van hun eigen staat, hun thuisland. Het antisemitisme had toen al virulente vormen aangenomen in Europa en steeds meer Joden wilden naar hun voorouderlijk land. De Britse bezetter had echter al toegegeven aan de harde eis van de Arabieren om de Joodse immigratie tegen te houden. De Britten kwamen ze ver tegemoet (ze waren bang dat de Arabieren de kant van de opkomende Nazi’s zouden kiezen. In 1939 dwongen de Arabieren ze tot het opstellen van het MacDonald White Paper af waarin de eerdere belofte in de Balfour Declaration werd teruggedraaid. De Joodse immigratie werd drastisch beperkt tot 75.000 gedurende en na de Tweede Wereldoorlog! Daarbij de vlucht van miljoenen Joden uit bezet Europa voorkomend en daarmee de holocaust actief faciliterend. De schuld ligt dus aantoonbaar niet alleen bij de Duitsers, maar ook bij de Britten en Arabieren. Maar de beperking van de immigratie en vlucht van de Joden was nog niet genoeg. De Joden moesten uitgemoord worden. De geestelijke leiders spraken daar openlijk over en de Grootmoefti van Jeruzalem wierp zich op als actief “genocidebevorderaar” en leider van het “verzet”. Hij schreef aan Heinrich Himmler. Vroeg om een Arabisch-moslimleger. Wilde samen met het Reich tegen de Joden vechten. Actief antisemitisme? Ooit een partij als DENK hierover gehoord? Of de PRO- partij? Hij kende de architect van de Holocaust al goed. In zijn memoires noemde de moefti Himmler zijn “close friend” (goede vriend) en beschreef hij hoe hij thee dronk met de Reichsführer-SS. Bij een van die gelegenheden ondertekende Himmler een foto van hen samen: “Aan Zijne Excellentie de Grootmoefti, een aandenken.” Duitsland was aan de verliezende hand. Het Rode Leger stond al in Polen. Ondertussen bleven de nazi’s de gaskamers volop draaien. De moefti was sinds 1941 in Berlijn, stond op de Duitse loonlijst, zond in het Arabisch uitzendingen uit voor de nazi’s en smeekte Europese leiders om joodse kinderen naar Polen te sturen waar ze vermoord konden worden, in plaats van hen doorreis naar Brits Mandaat Palestina toe te staan. De moefti had al geholpen bij de werving van de 13e SS-bergdivisie Handschar. Nu schreef hij aan Himmler met het verzoek om een Arabisch-islamitisch leger in Duitsland, waarin vrijwilligers zouden worden samengevoegd met de al bestaande eenheden. Alles natuurlijk opgeleid en bewapend door het Reich. Hij schreef dat het effect in de Arabische en islamitische landen “het gunstigst” zou zijn. Diezelfde maand dropte de SS een Duits-Arabische commando-eenheid van vijf man (Operatie Atlas) in de Jordaanvallei met wapens, explosieven en Duits-Arabische woordenboeken. De Britten pakten hen op. Onder verhoor verklaarden ze dat de moefti elk van hen had geïnstrueerd, de islam had vergeleken met het nationaalsocialisme en had gezegd dat de strijd in Mandaat Palestina Duitsland zou helpen. Op 2 november gaf het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken een verklaring uit. Al-Hoesseini klaagde bij Ribbentrop dat die niet ver genoeg ging. Ze hadden het woord “moslim” weggelaten. De nazi’s waren blij met moslimvrijwilligers, maar wilden het leger van de moefti niet officieel steunen… De Arabieren lieten zich gewillig gebruiken. Hij vloog op 7 mei 1945 uit Duitsland, de dag van de overgave. Joegoslavië zette hem op de lijst van oorlogsmisdadigers vanwege de SS-werving, maar hij is – uiteraard- nooit berecht. Want de V.N. was op de hand van de nieuw op te richten Arabische landen en ook daar actief meewerkend aan alle resoluties tegen de nieuw opgerichte Joodse staat! Het Arabisch Hoger Comité nam hem gewoon weer op als leider, precies op tijd om te proberen de Holocaust voort te zetten door de Joden van Mandaat Palestina te vernietigen, die zich klaarmaakten om hun staat uit te roepen. Ook daar verloor hij. P.S. Deze feiten zijn gedocumenteerd in primaire bronnen (dossiers van het Duitse Ministerie van Buitenlandse Zaken, SS-archieven, Britse verhoorverslagen, eigen geschriften en naoorlogse verklaringen van al-Hoesseini) en in het werk van historici zoals Klaus-Michael Mallmann, Martin Cüppers, Jeffrey Herf en anderen die de nazi-Arabische collaboratiebestanden hebben onderzocht. De collaboratie van al-Hoesseini was reëel, uitgebreid en ideologisch gedreven door gedeeld antisemitisme; het is geen naoorlogse verzinsel. Tegelijk bleef de nazi-politiek jegens Arabieren en moslims opportunistisch — nuttig voor propaganda en mankracht, maar nooit een volledige steun voor een onafhankelijk pan-islamitisch leger onder leiding van de moefti.

*Redactionele notitie: dit opiniestuk is gepubliceerd zoals ingediend door de auteur. Enkele feitelijke punten zijn nog in redactionele verificatie; reacties en aanvullingen zijn welkom via bas@god.radio.*