Oral Roberts: het roeren van mijn nest

Als het nest niet langer comfortabel is

Er zijn seizoenen in ons leven waarin alles goed lijkt te gaan. We hebben misschien een plek waar we comfortabel zitten, een vruchtbare bediening, een goed aanzien en een gevoel van stabiliteit. En toch kan God onder het uiterlijke succes iets in ons beginnen op te wroeten.

Zo ging het Oral Roberts, zoals hij die beschrijft in zijn boek Expect a Miracle. Hij had een groeiende gemeente in Enid, Oklahoma, en het leerde hem voor de wind te varen. Toch werd hij steeds ontevredener, omdat hij wist dat God hem tot meer had geroepen.

Hij voelde dat God hem riep om de genezende kracht van Jezus naar zijn generatie te dragen. Het comfortabele nest was niet langer genoeg. Er werd iets in hem opgewoeld.

Soms is het grootste teken dat God ons vooruitbrengt geen comfort, maar een heilige ontevredenheid.

De adelaar en het opwoelen van het nest

Roberts gebruikte het beeld van de adelaar uit Deuteronomium 32:11-12 om uit te leggen wat hij geloofde dat God in zijn leven deed.

De moederadelaar maakt een comfortabel nest voor haar jongen. Maar als de tijd komt dat de jongen leren vliegen, begint ze het nest op te woelen. Juist de plek die veiligheid en gemak betekende, wordt ongemakkelijk.

Het doel is niet de jonge vogels schade te doen. Het doel is hen naar volwassenheid te brengen.

Er zijn momenten waarop God ons nest opwoelt — niet omdat Hij ons verlaten heeft, maar omdat Hij ons voorbereidt om te vliegen.

Wat ons vroeger voldoening gaf, hoeft ons niet langer te voldoen. Wat vroeger comfortabel voelde, kan benauwend worden. God kan ons gezichtsveld vergroten, ons geloof verdiepen en ons roepen in een nieuwe dimensie van gehoorzaamheid.

Als religieus succes niet genoeg is

Roberts zocht raad bij leiders van zijn kerkgenootschap, maar zij moedigden hem aan tevreden te blijven met de succesvolle gemeente die hij al had.

Toch werd zijn hart getrokken naar de roep die hij van God geloofde te hebben ontvangen.

Zijn vader had hem eerder geleerd dat de wonderen van de eerste kerk terug zouden komen, en dat hij de Woord moest blijven leren, op de Heilige Geest moest letten en moette blijven prediken tot Gods tijd kwam. Ook zijn moeder moedigde hem aan om God te gehoorzamen en nederig te blijven.

Dit is een belangrijke les: succes is niet altijd hetzelfde als gehoorzaamheid.

Iemand kan in de ogen van mensen succesvol zijn en toch weten dat God hem of haar tot dieper ding roept. De vraag is niet alleen: "Werkt dit?" De diepere vraag is: "Vraagt God mij dit te doen?"

Een crisis in de collegebank

Tijdens zijn studietijd aan een kerkelijke universiteit kreeg Roberts onderricht te horen dat zijn begrip van het bijbelse scheppingsverhaal op losse schroeven zette. Uiterlijk bleef hij stil, maar van binnen schudde de ervaring hem diep op.

De ervaring werd deel van een grotere geestelijke strijd. Hij vroeg zich af hoe hij Jezus dieper kon leren kennen en hoe hij kon leven en dienen zoals Jezus diende.

God bracht hem op een plek waar zijn geloof niet langer rusten kon op alleen traditie, verwachtingen van zijn kerkgenootschap of intellectuele ideeën. Hij had een persoonlijke openbaring van Christus nodig.

"Laat mij Jezus zien"

Roberts beschrijft een periode waarin hij God vroeg hem te laten zien hoe hij aan Jezus gelijk kon zijn en dienen zoals Jezus gediend heeft.

Hij geloofde dat God hem wees om Matteüs, Marcus, Lukas, Johannes en Handelingen in dertig dagen achter elk drie keer te lezen, knielende in gebed. Hij vastte, zocht God en leerde van Hem afhankelijk zijn.

Door dit proces, zei Roberts, ging hij Jezus op een nieuwe manier zien.

Dit is een van de centrale lessen van het hoofdstuk: wie de bediening van Jezus wil begrijpen, moet naar Jezus Zelf kijken.

Het christenleven is niet alleen een filosofie, een theologisch systeem of een religieuze traditie. Het is leven in de Persoon van Jezus Christus.

De Heilige Geest neemt het geschreven Woord en maakt het levend en persoonlijk in onze harten.

Jezus werd het middelpunt

Toen Roberts de evangeliën las, raakte hij steeds meer gericht op de wonderdadige bediening van Jezus.

Hij zag Jezus zieken genezen, gebroken mensen dienen, demonen weerstaan, de zonde aanpakken, angst overwinnen en hoop brengen aan mensen met weinig hoop.

Roberts besefte dat hij soms meer bezig was geweest met het behagen van kerkmensen dan met het zien van lijdende mensen die bevrijd worden.

Hij kwam tot het inzicht dat hij niet gewoon een echo van zijn kerkgenootschap wilde zijn. Hij wilde vervuld worden van de bediening van Jezus.

Dat is een krachtige uitdaging voor elke gelovige en elke dienaar: herhalen we alleen wat we geleerd hebben, of ontmoeten we Jezus persoonlijk en laten we Hem onze bediening vormgeven?

De openbaring van 3 Johannes 2

Op een ochtend sloeg de bijbel van Roberts open op 3 Johannes 2:

"Geliefde, ik wens, dat het u in alles wel ga, en dat gij gezond zijt, gelijk het uw ziel wel gaat."

Hij beschreef dit vers als een tekst die zijn denken ingrijpend veranderde.

Hij begon te zien dat Gods zorg de hele mens raakt. Geestelijk leven, mentaal en emotioneel welbevinden, lichamelijke gezondheid en het dagelijkse leven waren voor hem niet langer los van elkaar.

Het vers werd, in zijn woorden, een "ram" tegen oude theologische muren.

Voor Roberts werd deze Schriftplaats een belangrijk onderdeel van zijn groeiende overtuiging dat God wil dat mensen Zijn leven en heelheid ervaren — niet alleen in hun geestelijk leven, maar in elk gebied van hun bestaan.

God laat hem mensen anders zien

Daarna kwam een reeks dromen waarvan Roberts geloofde dat ze van God waren.

Nacht na nacht zag hij mensen zoals God hen zag. Hij werd zich bewust van de verborgen pijn achter het uiterlijk van mensen — hun ziekten, angsten, verliezen, teleurstellingen en inwendige zuchten.

Mensen die succesvol leken, konden lijden. Mensen die sterk leken, konden diepe wonden dragen. Elke mens had een verhaal.

De dromen raakten hem zo diep dat hij begon te wandelen in zijn slaap. Hij zei tegen Evelyn dat hij geloofde dat zijn tijd gekomen was en dat de genezingsbediening die God beloofd had, nu aanwezig was.

De volgende zondag predikte hij anders. Hij zag de gemeente niet langer alleen als een menigte in de kerkbank. Hij zag lijdende mensen die Jezus nodig hadden.

Zijn prediking werd steeds vol medeleven en vol geloof dat God grote dingen ging doen.

De echte betekenis van een opgewoeld nest

Het opwoelen van het nest is niet altijd comfortabel.

Soms komt het door ontevredenheid. Soms door vragen. Soms door omstandigheden die onze aannames uitdagen. Soms legt God gewoon een dieper verlangen in ons hart dat niet weggaat.

Maar het opwoelen heeft een doel.

God kan ons voorbereiden op een grotere opdracht. Hij kan ons uit de afhankelijkheid van comfort roepen en in de afhankelijkheid van Hem.

Het nest staat voor wat ons vertrouwd is. De vleugels staan voor wat God wil dat we worden.

De overgang tussen beide kan pijnlijk zijn, maar juist het begin van iets groters zijn.

Wat dit hoofdstuk ons vandaag leert

Een laatste gedachte

Soms is het ongemak zelf de voorbereiding.

Soms vernietigt God uw nest niet. Hij leert u vliegen.

Als God begint op te wroeten wat comfortabel is geworden, neem dan niet meteen aan dat er iets mis is. Bid. Open het Woord. Let op de Heilige Geest. Onderzoek uw hart. Vraag God waartoe Hij u voorbereidt.

Het opwoelen kan een uitnodiging zijn tot dieper geloof, grotere gehoorzaamheid en een helderder beeld van Jezus.

De vraag is niet alleen: "Waarom wordt mijn nest opgewoeld?"

Misschien is de betere vraag:

"Heer, waar leert U mij te vliegen?"