Op deze dag, 2 oktober 1947: Ben-Gurion bood de Arabieren vrede als gelijken

Op 2 oktober 1947 stond David Ben-Gurion in Jeruzalem voor de Gekozen Vergadering van de Joodse gemeenschap in het mandaatgebied Palestina (de Yishuv). Hij vroeg de Arabieren een eigen staat te nemen en de Joden te ontmoeten als soevereine gelijken. Dat was kort vóór de VN-stemming over de deling van Palestina op 29 november 1947.

De VN-commissie UNSCOP had twee opties voorgesteld: de meerderheid bepleitte twee staten, een Joodse en een Arabische; de minderheid wilde een federale staat. Ben-Gurion maakte duidelijk dat de Joodse zijde vrede en wederzijds voordeel wilde nastreven, maar het recht op immigratie (alia), de opbouw van het land en de staatswording niet zou opgeven. Kwam er een aanval, dan zouden ze terugvechten — maar ze zouden alles doen om de vrede te bewaren.

Niet een aanbod na de oorlog. Zeven maanden ervoor. De VN had nog niet gestemd. Geen Arabisch leger was al een grens overgestoken. De Britten bestuurden het mandaatgebied nog.

Ben-Gurion gaf toe dat de Arabieren hadden geweigerd zelfs maar aan dezelfde tafel te zitten als de Joden. Toch deed hij het aanbod: "Wij zullen alles in ons vermogen doen om de vrede te bewaren en een samenwerking tot stand te brengen die voor beiden voordelig is. Het is nu, hier en nu, vanuit Jeruzalem zelf, dat een oproep moet uitgaan tot de Arabische naties om de krachten te bundelen met het Jodendom en de bestemde Joodse staat en schouder aan schouder te werken voor ons gemeenschappelijk welzijn, voor de vrede en vooruitgang van soevereine gelijken."

De Arabische staten en de Arabische Liga hadden zich al tegen een Joodse staat uitgesproken, en het Arabische Bevrijdingsleger was in oprichting. De Joodse leiders aanvaardden de VN-delingsresolutie met twee staten; de Arabische leiders verwierpen die.

De VN beval twee staten aan, met al ingetekende grenzen. Het Arabische Hogere Comité zei nee.

In mei 1948 vielen vijf Arabische legers binnen om de staat in de kiem te smoren, wiens leider hen kort daarvoor nog had gevraagd partners te zijn.

Arabieren die tijdens die oorlog vertrokken — onder meer op aandringen van hun eigen leiders — worden nu vaak voorgesteld als slachtoffers van een plan dat bij het Joods Agentschap zou zijn opgesteld.

Het plan dat in oktober op tafel lag, was precies het tegenovergestelde: krijg je eigen land; wie in het onze blijft, wordt burger met dezelfde rechten en een paspoort; en samen bouwen we onze landen op als gelijken.

De Arabieren hoorden hem, en kozen toen voor …

Oorlog.