من عشق، وفاداری و حقیقت را انتخاب می‌کنم.

در این اواخر، مردم مطالبی در مورد زندگی من خوانده‌اند. برخی بخشی از داستان من را می‌دانند، و برخی دیگر فقط تکه‌هایی از آن را.

این تلاشی برای اثبات حقانیت خود یا جنگ و جدال علنی بر سر گذشته نیست. نیازی نیست همه چیز توضیح داده شود.

این کلامی کوتاه است در مورد آنچه امروز انتخاب می‌کنم.

با این دعا شروع می‌شود:

> خداوندا، از من شروع کن.

من اشتباهاتی کرده‌ام. کارهایی هست که امروز طور دیگری انجامشان می‌دادم. از این موضوع فرار نمی‌کنم.

هر جا کسی را آزرده‌ام، می‌خواهم مسئولیتش را بپذیرم و طلب بخشش کنم. هر جا امکان جبران و اصلاح وجود دارد، برای آن آماده‌ام.

گذشتهٔ من بخشی از داستان من است. اما هویت من نیست.

> هویت من در عیسی مسیح است. من با فیض او زندگی می‌کنم.

دربارهٔ عشق و وفاداری

عشق مجبور نمی‌کند.

این در هر رابطه‌ای صادق است، به‌ویژه زمانی که زندگی طوفانی می‌شود. کسی که عشق می‌ورزد، انتخاب‌های دیگری را تعیین نمی‌کند. کسی که عشق می‌ورزد، از قلب خود محافظت می‌کند.

احترام گذاشتن همیشه آسان نیست، و درد با نیت‌های خوب کمتر نمی‌شود. اما عشق، وفاداری و فیض دقیقاً زمانی معنا پیدا می‌کنند که شرایط سخت می‌شود.

بنابراین دعای من تنها این نیست:

> خداوندا، شرایط را تغییر بده.

بلکه این نیز هست:

شکرگزار

دقیقاً در همین دوره است که می‌بینم چقدر چیزها برای شکرگزاری وجود دارد.

من تحصیل در «کالج کتاب مقدس کاریز» (Charis Bible College) را شروع کرده‌ام تا در کلام خدا عمیق‌تر شوم و عیسی را بهتر بشناسم.

و هرچند هنوز در ابتدای راهم، اما همین حالا هم احساس می‌کنم چیزی در درونم در حال تغییر است.

من هر روز بیشتر یاد می‌گیرم که نه تنها بر اساس شرایط، احساسات یا نظر دیگران دربارهٔ خودم واکنش نشان دهم، بلکه افکارم را دوباره بر آنچه خدا در کلامش می‌گوید متمرکز کنم.

متوجه شده‌ام که می‌توانم با آرامش بیشتری به موقعیت‌ها نگاه کنم، زودتر جرأت می‌کنم به قلب خودم بنگرم و نیاز کمتری برای توضیح همه چیز یا اثبات حقانیت خود احساس می‌کنم.

همچنین این درک در من رشد می‌کند که هویتم نه در دستاوردهایم، نه در حرف‌های مردم درباره‌ام و نه در اتفاقات اطرافم، بلکه در آن کسی است که در مسیح هستم.

این بدان معنا نیست که ناگهان همه چیز آسان شده است.

و قطعاً به این معنا نیست که من به مقصد رسیده‌ام.

اما همین حالا هم تجربه می‌کنم که کلام خدا مرا از درون تغییر می‌دهد. و فضای بیشتری برای فیض، بخشش، شکرگزاری و اعتماد ایجاد می‌شود.

اینکه درست در میانهٔ یک دورهٔ سخت چنین چیزی را می‌یابم، برایم خاص و ویژه است.

به همین دلیل، «کاریز» برای من فقط یک دورهٔ آموزشی نیست.

بلکه فصلی است که در آن خدا دوباره به من می‌آموزد که نزدیک‌تر به عیسی زندگی کنم و اجازه دهم افکارم با کلام او تازه شود.

علاوه بر این، هنوز هم می‌توانم برنامه‌های رادیویی بسازم - کاری که از ده سالگی انجام می‌دهم - و از سال ۲۰۲۰، آگاهانه‌تر تلاش می‌کنم تا به شیوه‌ای قابل دسترس، امید و ایمان را منتشر کنم.

همچنین شکرگزارم که از حدود دو سال پیش می‌توانم موسیقی بسازم و اینکه ما از طریق «شبکه رسانه‌ای خدا» (GOD Media Network) با رادیو، تلویزیون، پادکست‌ها و فناوری‌های نوین، مردم را تشویق کنیم و به سوی عیسی هدایت نماییم.

من این را وسیله‌ای برای بزرگ کردن خودم نمی‌بینم.

من این‌ها را برکت‌ها و مسئولیت‌هایی می‌بینم که خدا به من سپرده است.

آنچه امروز انتخاب می‌کنم

انتظار ندارم همه این متن را به یک شکل بخوانند.

اما امیدوارم هر کس که این را می‌خواند، شخصی را ببیند که در مسیر است.

نمی‌دانم هر فصل بعدی چگونه پیش خواهد رفت.

اما می‌دانم می‌خواهم چه کسی را پیروی کنم.

نه به این دلیل که من همه کارها را درست انجام داده‌ام.

بلکه به این دلیل که من یک نجات‌دهندهٔ شگفت‌انگیز دارم.

عیسی مسیح، خداوند و نجات‌دهندهٔ من است.

تمام جلال تنها از آن او باد.

میکاه ۶: ۸

> «او به تو، ای انسان، آنچه را نیکوست نشان داده است: اینکه عدالت را به جا آوری، رحمت را دوست بداری و با خدای خویش در فروتنی گام برداری.»