Twee toespraken, twee werelden

Vandaag sta ik hier in Yafo op met een dubbel gevoel. Het is de dag na de werkelijk geweldige toespraak van premier Netanyahu in de VN. Daarvoor werden we getrakteerd op de toespraak van onze premier Jetten, waarin hij Anne Franks dagboekwoorden aanhaalde: “How wonderful it is that nobody need wait a single moment before starting to improve the world.”

Tot zover de enige goede zinnen uit zijn toespraak. Vervolgens plaatste en verdedigde hij die woorden in de context van het mijns inziens totaal overbodige en machteloos gebleken ICC als hoeder van de internationale rechtsorde. Om daarna voor te stellen om het klimaatbeleid over te laten aan kleinere en middelgrote landen (werkelijk? Netherlands first?).

Ook moest er volgens hem een betere Afrikaanse vertegenwoordiging in de Veiligheidsraad komen. Pardon? Een continent waar de woorden democratie en mensenrechten in zeer kleine letters (if any) worden geschreven, waar de echte genocide plaatsvindt en christenen bij honderdduizenden worden vermoord? Dat continent?

Om daarna nog even Trump snerend mee te nemen in de kantlijn en ‘pleitend’ voor ook nog eens economische sancties tegen de VS.

Onze eigen activistische schreeuwer op het schoolplein, met zijn woke-vriendjes uit Brussel als slappe achtervang, stond weer te shinen. Dat hij ook nog eens totaal naïef denkt te kunnen stellen dat AI via de VN moet worden geregeld, maakt de toespraak lachwekkend en vooral gevaarlijk.

Onze DeugDominee van de klimaat- en genderkerk, vertegenwoordiger van een Nederlands minderheidskabinet, vloog weer — zonder last of ruggespraak met ons parlement — uit de politieke bocht. Met een morele preek zonder echte inhoud. Nederland achterlatend met haar eigen grote binnenlandse problemen als woningnood, immigratie, een wankelend sociaal stelsel, ophitsende oorlogstaal van politici en de agrarische CO2-lock-up voor de boeren.

U weet wel: Nederland als tweede natie qua agrarische export van de wereld! Een piepklein land dat op moet passen dat ze zelf niet getroffen wordt door een onzinnige economische boycot.

Laten we eerlijk zijn. De boycot als middel bespreken en gebruiken op een VN-podium in de VS (n.b. het gastland), waar wereldvrede juist het onderwerp moet zijn! Niet het pleiten van het voeren van een oorlog met economische wapens! Wat zou Anne Frank daarvan vinden?

Maar daar denkt onze natuurlijk wel hard tegen het kopen en eten van Joodse dadels optredende premier Macher (Duits voor ‘Yes we can…’) niet aan. Dat zal ze hier leren in Israël!

Over baas in eigen buik gesproken!!!

Maar zijn stropdas zat tenminste goed.

De toen nog voltallig aanwezige vertegenwoordigers van de VN sliepen verder en dachten al aan de volgende copieuze lunch op kosten van de belastingbetalers.

De toespraak van Netanyahu die daarna kwam, emotioneerde mij zeer. Het was een indringende toespraak waarin deze afstammeling van Joodse vluchtelingen de wereld zijn visie mocht voorleggen op het wereldtoneel, ten overstaan van alle leden. Bij de start van Netanyahu’s toespraak waren volgens een Israëlische telling circa 77 delegaties afwezig of vertrokken; andere media spraken van tientallen tot bijna 70 delegaties.

Honderd overbetaalde morele lafaards verlieten dit vredespodium.

Het podium waarvan we ooit bij de oprichting dachten dat we samen de wereld een vredevolle plek zouden kunnen maken na de verwoestende Tweede Wereldoorlog, stortte volledig in!

Wat is er gebeurd met het Britse Rijk (lid Permanente Veiligheidsraad) dat met een potlood en een goed glas het Midden-Oosten opdeelde na de Eerste en Tweede Wereldoorlog? Het land van de Balfour-Declaration nota bene! Het land dat vervolgens haar oren liet hangen naar de Arabieren, die middels onder meer de fascistische Grootmoefti van Jeruzalem hadden gezorgd voor de MacDonald-White Paper in 1939, waarin de immigratie van de vervolgde Joden werd beperkt tot een magere 75.000 tot en met 1948!

Joodse vluchtelingen die voor de nazi’s op de vlucht waren, werden daardoor tegengehouden, teruggestuurd en nog erger: met vluchtschip en al de grond in geboord of vanaf 1946 geïnterneerd in Britse detentiekampen op Cyprus.

Bij de Farhud-pogrom van 1941 werden volgens gangbare historische schattingen circa 180 Joden in Bagdad vermoord en vonden het — gesteund door de Fransen — wel goed dat de olievelden na de oorlog naar Arabische woestijnprinsjes, kaliefen, moefti’s en dictatoriale koningen gingen, en lieten Joden omkomen in de concentratiekampen. Eenzijdig gestarte Arabische ‘binnenlandse’ aanvalsoorlogen op reeds aldaar wonende en voor de oorlogen geïmmigreerde Joden werden oogluikend toegestaan. Het Mandaatgebied van de Britten bleef gewoon potdicht. Lord Chamberlain c.s. zagen dat het goed was. De Arabieren mochten en konden hun gang gaan.

Hypocrisie.

Naar mijn geloofsovertuiging ondervindt Engeland daar nu de gevolgen van. Deze voorheen overwegend christelijke samenleving desintegreert in rap tempo en kent een moreel failliete samenleving. Antisemitisme en islamitische shariarechtbanken vieren hoogtij.

‘None is too many’ — ‘één is er al één te veel’ — was in 1945 het antwoord van een niet-geïdentificeerde hoge Canadese ambtenaar op de vraag hoeveel Joodse vluchtelingen Canada na de oorlog zou toelaten. Zij, de overwinnaars van de oorlog, de voormalig koloniale rijken die wel eens even de rest van de wereld zouden ‘indelen’ in invloedssferen. Ze waren te druk met de Koude Oorlog en hun oliebelangen om zich te bekommeren om het Joodse volk en de vele andere oorspronkelijke volkeren zonder land, met hen.

En wat kregen jullie daarvoor terug, Britten?

Moskeeën die martelaren verheerlijken! Om vervolgens de gekozen premier van het enige democratische land in het Midden-Oosten te veroordelen en gewoonweg toe te staan dat de voornamelijk Arabische vertegenwoordiging wegloopt uit de VN-Assemblee? Met jullie o zo verheven ICC-clubje? Terwijl Netanyahu in zijn piepkleine thuisland (¾ van Nederland) vecht tegen de door jullie direct en indirect gesubsidieerde maffiamoordenaars van een doodscultus?

Hoe denken ze hier in Israël over Netanyahu? Toegegeven, niet iedereen is het 100% eens met zijn harde aanpak, maar ze weten wel één ding echt zeker: hij verdedigt en vertegenwoordigt het soovereine volk van Israël, en terecht. Zonder excuses. Alle steun Bibi!!!

God News. The Voice of Free Israël.